W tym roku do patronalnej uroczystości Najświętszego Serca Jezusowego przygotował naszą wspólnotę ks. Krzysztof Porosło, centralny duszpasterz akademicki DA św. Anny w Krakowie.
Ks. Krzysztof, którego pasją jest teologia liturgii, zaprosił nas do opartego na słowie Bożym wsłuchiwania się w rytm bijącego Serca Boga. W swych refleksjach ukazał nam Serce Jezusa, które zasiada do Ostatniej Wieczerzy świadome bycia zdradzonym. Mimo tego, decyduje się na dzielenie z Judaszem wspólnego posiłku, które jest dzieleniem się życiem, oddechem, nawet pozostającymi w naczyniu cząsteczkami śliny. Pęknięte z powodu zdrady Serce Boga nie zamyka się jednak na ofiarę, lecz na Golgocie, z przebitej rany świętego boku wypływa zdrój wody żywej.
Na podstawie własnego doświadczenia ks. Krzysztof ukazał nam, jak łatwo nasze trudne doświadczenia (odrzucenie, niezrozumienie, zdrada itd.) zamykają ludzkie serca na poświęcenie się, zaangażowanie, bezinteresowną miłość. O wiele łatwiej wtedy podążać drogą minimalizmu, niewychylania się, przeciętności. Natomiast pęknięte Serce Boga, które mimo doznanych zdrad i ran pozostaje otwarte dla człowieka, prowokuje nas i zaprasza do naśladowania Go w wolności serca.
Jak zauważył ks. Krzysztof, spotkanie z raną Serca Bożego nie jest tylko spotkaniem ze słabością, boleścią, a więc czymś, co przynależy do naszej ludzkiej kondycji, lecz jest także spotkaniem z rzeczywistością boską, wzbudzającą w nas wiarę. Dobrym przykładem takiego stanu rzeczy jest postawa św. Tomasza, który po spotkaniu z Jezusem Zmartwychwstałym nie powiedział: „Oto prawdziwy Człowiek”, lecz wyznał: „Pan mój i Bóg mój”. Św. Tomasz, wielki nieobecny pierwszego spotkania ze Zmartwychwstałym, podczas drugiej chrystofanii w Wieczerniku uświadomił sobie, że Jezus już wcześniej słyszał jego wątpliwości wyrażone słowami: „Jeśli nie włożę (…), nie uwierzę”. Zdał sobie z tego sprawę, ponieważ Jezus od razu, o nic już nie pytając, dał Tomaszowi odpowiedź wyciągając ku niemu swe ręce i wskazując przebity bok.
Doświadczenie rany Serca Bożego to przyjęcie radykalnie innego stylu życia, który charakteryzuje się m.in. przyjmowaniem z pogodą ducha woli Bożej i wolnością od spraw ziemskich. Tomasz odkrywa tę tajemnicę i pragnie nią żyć.
