Grudniowemu odnowieniu duchowemu we wspólnocie seminaryjnej przewodniczył o. dr Piotr Oleś OSPPE, na co dzień ojciec duchowny Wyższego Seminarium Duchownego oo. Paulinów w Krakowie na Skałce.
Nauczanie o. Piotra odnosiło się przede wszystkim do potrzeby nawrócenia, którego sednem wcale nie jest oczyszczenie z grzechu, lecz spotkanie z Jezusem Chrystusem. Usłyszeliśmy, że w spowiedzi, poprzez zbytnią koncentrację na grzechu, zachodzi realne niebezpieczeństwo instrumentalnego wykorzystania Jezusa tylko w tym celu, abyśmy zostali oczyszczeni. Tym samym, sakrament pokuty i pojednania może być czymś w rodzaju okresowego opróżniania kosza na śmieci. Zgodnie ze słowami o. Piotra, grzech jest tylko ewangeliczną okazją, w której możemy zawołać Jezusa po imieniu i spotkać się z Nim jako naszym Zbawicielem. Spowiedź może być zatem albo powierzchownym oczyszczeniem, albo doświadczeniem zbawienia już tu na ziemi.
W innym miejscu, w oparciu o tekst proroka Jeremiasza i ewangelię Mateusza, o. Piotr mówił o przyzwyczajeniu człowieka do grzechów języka tj. obłudy, kłamstwa, oszczerstwa, podstępu. Powodem takiego stanu rzeczy jest odejście od słowa Pana, a więc traktowanie go z przymrużeniem oka, w sposób lekceważący, co niechybnie prowadzi do zatwardziałości serca. Prawdziwe nawrócenie dokonuje się zatem we wnętrzu człowieka i dotyka najbardziej prozaicznych wymiarów codzienności, lecz aby tak się stało, wpierw trzeba z miłości do Kogoś stracić swoją głowę.
